Abstrakt

Służebniczki dębickie posługujące w południowo-wschodnich województwach II Rzeczypospolitej w wyniku przesunięcia granic Polski po 1945 r. zostały objęte ekspatriacją. Sieć placówek zgromadzenia przesunęła się na północne i zachodnie tereny Polski, gdzie wcześniej nie posługiwały. Ponadto na Dolnym Śląsku objęły pracę opiekuńczo-wychowawczą w dwóch przedszkolach, prowadzonych przez usunięte „niemieckie” zgromadzenia zakonne. W świetle archiwaliów zgromadzenia czas ekspatriacji był trudny i naznaczony stratami zarówno osobowymi, jak i materialnymi, których nie rekompensowały „nabytki” na nowych ziemiach. Z zachowanych dokumentów wynika, że siostry po wojnie, mimo wielu przeciwności losu odnalazły się i rozwinęły działalność w duchu charyzmatu, co w konsekwencji zaowocowało rozwojem zgromadzenia, czego przykładem jest dom w Chojnowie, gdzie siostry przybyły z Monasterzysk – Folwarków razem z ludnością i rozwinęły charyzmat zgromadzenia. Dziś w ochronce nadal służą dzieciom, ubogim i chorym.